ኣብ ኲናት ዓድዋ ኦርቶዶክሳዊት ቤተ ክርስቲያን ዓቢ ተራ ተጻዊታ።

ኣብ ሕምብርቲ ኢትዮጵያ ኲናት ዓድዋ ኣንጻር መግዛእቲ ዘለና ዘይሕለል መንፈስ ምስክር ኮይኑ ደው ይብል። ኣብ 1896 ከም ወተሃደራት ጥራይ ዘይኮነስ ከም ተሓለቕቲ እምነትናን መንነትናን ብሓይሊ ጣልያን ገጢሙና። ኦርቶዶክሳዊት ቤተ ክርስቲያን ኣብ ትሕቲ ሰንደቕ ዕላማ ጽንዓት ኣወሃሂዳና ዓቢ ተራ ተጻዊታ። ኣቦታትና ብናይ ሓርነት ድሌት ተነዲዶም፡ መስዋእቶም ንመጻኢና ከም ዝቐርጽ ፈሊጦም ብትሪ ተቓሊሶም። ውግእ ዓድዋ ወተሃደራዊ ግጥም ጥራሕ ኣይነበረን፤ ኣዋጅ ልኡላውነትና እዩ ነይሩ። ሓድነት ኣብ ልዕሊ ጭቆና ክስዕር ከም ዝኽእል ኣመስኪርና፡ ብእምነትን ትብዓትን ተዓጢቕና ጸኒዕና ደው ኢልና። መቓልሕ ጅግንነቶም፡ ቅርሲና ክንቃለሰሉ ዝግባእ ምዃኑ፡ መንፈስ ዓድዋ ድማ ሎሚ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ልቢ ኢትዮጵያ ይነብር ከምዘሎ የዘኻኽረና።