ቀጻሊ ሕማም ርእሲ እሞ ሕሰብ፤ መቐነሲ ቃንዛ ጥራይ .........ማይ

ጠንቂ እንተዘይፈሊጠ ክፈትሖ ኣይክእልን እየ። ልክዕ ከም’ቲ ንመኪና ሽፋን መኪና ከይተበላሸወ ከተዐርያ ምፍታን’ዩ። ቀጻሊ ሕማም ርእሲ እሞ ሕሰብ፤ መቐነሲ ቃንዛ ጥራይ እንተወሲደ፡ ነቲ ሱር ጉዳይ ሸለል ኢለዮ ኣለኹ። ጸቕጢ ድዩ? ምውሓድ ማይ? ሕጽረት ድቃስ? ጠንቂ ምርዳእ ወሳኒ እዩ። ኣብ መንጎ ባንድ-ኣይድ ፍታሕን ሓቀኛ ፈውሲን ዘሎ ፍልልይ’ዩ። ኣብ ህይወት እዚ መትከል እዚ ኣብ ኵሉ ቦታታት ማለት ኣብ ዝምድናታት፡ ናይ ስራሕ ብድሆታት፡ ዋላ እውን ውልቃዊ ዕብየት ይምልከት። ምስ ድርኺት ዝቃለስ እንተኾይነ፡ ብዕምቆት ክኹዕት ኣለኒ። ፍርሒ ውድቀት ድዩ? ኒሕ ዘይምህላው? ነቲ መሰረታዊ ጠንቂ ምስ ኣቃላዕኩ ጥራይ እየ ትርጉም ዘለዎ ስጉምቲ ክወስድ ዝኽእል። ስለዚ፡ ንፍልጠት ንምድላይ ንሕቑፎ። ሕቶታት ሓቲትና መልሲ ንደሊ። ምኽንያቱ ጠንቂ ምስ ኣለለኹ ርእሰይ ርእሰይ ክገጥሞን ነባሪ ለውጢ ክፈጥርን እኽእል እየ።